Historia rasy

Historia powstania rasy jest kontrowersyjna i pełna niedomówień. Hodowcy tworzący rasę często trzymali w tajemnicy pochodzenie swoich psów, dlatego też historycy kynologii mają sprzeczne zdania co do detali i ras prekursorowych. Powszechnie uważa się iż rasa American Pit Bull Terrier bierze swój początek w Anglii około roku 1800, kiedy to postanowiono udoskonalić już walczącego buldoga. Stary typ Buldoga był zwinnym muskularnym psem, średniego wzrostu, podobnym do obecnego pit bulla. Był on wyjściową rasą do tworzenia krzyżówek selekcjonowanych do walk. W tym celu krzyżowano go między innymi z różnego typu terrierami np. wymarłymi już Boston Terrierami i Old English Terrierami. Powodem krzyżowania obu ras było uzyskanie idealnego psa do walki czyli silnego, szybkiego, zaciętego z mocnymi szczękami. Chciano to osiągnąć po przez połączenie siły, wytrzymałości i odporności na ból Buldoga z zaciętością i szybkością terierów. Krzyżowano najbardziej waleczne Buldogi z najzacieklejszym, najszybszymi Terrierami. Tak powstał walczący na arenach zwanych "pit" pies do walki nazywany "Bull end Terrier", "Half and Half" (pół na pół), "Pit Dog"...

Początkowo były to walki psów bykami (Bull Baiting), niedźwiedziami, a nawet lwami. Popularny był również konkurs zabijania szczurów na czas ("rat-biting"). Z organizowania takich widowisk słynęło hrabstwo Staffordshire w centralnej Anglii, przez co stało się ono częścią historii „psich sportów” Staffordshire zasłynęło również z hodowli najbardziej walecznych „psich wojowników” bardzo cenionych na całym świecie. Po wprowadzeniu w 1835 r. zakazu stosowania przemocy wobec zwierząt, zaprzestano walk z większymi zwierzętami, natomiast większą popularność zaczęły zyskiwać walki dwóch psów przeciwko sobie. Takie nielegalne walki można było łatwiej organizować, wystarczyła np. nieduża piwnica aby walka się odbyła. Dużo psów tej rasy trafiało do Irlandii gdzie szybko rozwijały się walki psów traktowane jako nowy "sport" lub jako źródło dochodów.

W latach 1860-1870 pierwsze pit bull terriery trafiły do Ameryki i nadal były hodowane do walk. Psy selekcjonowano pod względem takich cech jak: wytrwałość, wytrzymałość, talent do walki, inteligencja..., pozwalające złapać się handlerowi niezależnie od sytuacji. W USA rasie zaczęto nadawać nowe nazwy... American Pit Bull Terrier to oficjalna nazwa nadana w 1898 r. przez C.Z. Bennetta dzięki którego staraniom założono pierwszą księgę hodowlaną, opracowano regulamin walk psów i powołano działający po dziś dzień UNITED KENNEL CLUB. W UKC można było rejestrować psa który wygrał trzy walki. W roku1900 w USA zakazano organizowania psich walk, lecz zakaz ten pozostał wyłącznie na papierze. W roku 1909 z inicjatywy G. Mc Corda powstaje AMERICAN DOG BREEDERS ASSOCIATION (ADBA ). Hodowcy często rejestrowali swoje psy w ADBA i UKC jednocześnie. W okresie I wojny światowej, w czasie manifestacji patriotycznych wizerunki Pita widniały na proporcach. Na słynnym plakacie Wallace's Robinsona jako przedstawiciel Ameryki pokazany jest właśnie Pit Bull Terrier. Najsłynniejszym Pit Bullem w okresie I wojny był STUBBY, który za ostrzeżenie amerykańskich żołnierzy przed atakiem gazowym otrzymał stopień sierżanta armii amerykańskiej. Za pojmanie niemieckiego szpiega STUBBY został odznaczony medalem za odwagę, był także honorowym członkiem organizacji Czerwonego Krzyża. Typ psów w USA stopniowo odbiegał od klasycznej wersji angielskiej. Pojawiały się psy większe z większymi głowami, wykorzystywane jako psy farmerskie lub do ochrony domostw. Osobniki walczące były nadal mniejsze (dawało im to więcej szybkości i zwinności). Część miłośników rasy postanowiła hodować pit bulle nie dla ich walorów psów walczących ale jako psy wystawowe. Czyniono starania o uznanie rasy. W roku 1936 rasa zostaje uznana przez American Kennel Club, ale pod nazwą Staffordshire Terrier. Był to początek rozłamu w dotychczas jednej rasie. W roku 1974 nazwę zmieniono na American Staffordshire Terrier, w celu odróżnienia jej od uznanego w Staffordshire Bull Terriera . Hodowcy pozostający wierni tradycji oraz starej nazwie nie rejestrowali psów w AKC pozostając tym samym w UKC lub ADBA, dlatego też większość Pit Bull Terrierów posiada rodowody tych organizacji. Rasa pod nazwą American Pit Bull Terrier nigdy nie została oficjalnie uznana, dlatego też rodowody UKC I ADBA nie są uznawane przez FCI .

OLD FAMILY RED NOSE - linia psów irlandzkich słynących z niezwykłej waleczności i gameness. Psy maści czerwonej, ewentualnie słabo widoczne pręgowanie, z niewielkim dodatkiem bieli, barwa nosa ,warg, pazurów miedziana, a oczu bursztynowa



Wzorzec

• Głowa - powinna być średniej długości i prostokątna w kształcie.
• Czaszka - płaska i najszersza na wysokości uszu.
• Policzki - uwydatnione, skóra nie pomarszczona.
• Pysk - kwadratowy, szeroki i głęboki.
• Dobrze zaznaczone szczęki pokazują siłę. Dopuszczalny tylko zgryz nożycowy.
• Uszy - cięte lub nie, osadzone wysoko na głowie, wolne od fałd.
• Oczy - okrągłe,szeroko rozstawione, nisko i głęboko osadzone w czaszce. Kolor dowolny.
• Nos - powinien mieć szerokie nozdrza. Każdy kolor jest akceptowany.
• Szyja - muskularna i lekko wygięta w łuk, powinna się zwężać od ramion do głowy. Wolna od fałd i zmarszczek.
• Ramiona - silne i muskularne, z szerokimi, spadzistymi łopatkami.
• Grzbiet - krótki i silny, powinien mieć lekki spadek od kłębu do zadu. Nieco wygięty w lędźwiach, które powinny być lekko "podkasane".
• Klatka piersiowa - głęboka, ale nie za szeroka, z dobrze wysklepionymi żebrami.
• Żebra - dobrze wysklepione zwarte, zachodzące głęboko do tyłu.
• Ogon - krótki w porównaniu z rozmiarem psa, nisko osadzony i zwężający się ku końcowi. Nie powinien być noszony powyżej linii grzbietu i nie może być cięty
• Kończyny - przednie powinny być duże, okrągłej kości, proste i równoległe do siebie. Śródręcza pionowe. Łapy mają być średniej wielkości, nie wykręcone ani na zewnątrz ani do wewnątrz. standard wymaga łap skierowanych do przodu. Tylne powinny być lekko kątowane i lżejsze, ale stosownie silne. Uda raczej długie i dobrze umięśnione.
• Chód - lekki i sprężysty, nie kołyszący i nie stąpający-"inochód".
• Sierść - lśniąca, krótka i sztywna w dotyku. Każdy kolor i znaczenia są dozwolone.
• Waga - nie jest ważna natomiast preferuje się dla suk od 13,6 kg do 22,7 kg, a dla psów od 15,9 kg do 27,2 kg.


American Dog Breeders Association

• SYLWETKA - pies kwadratowy, tzn. długość od kłębu do zadu = wysokości mierzonej od kłębu do ziemi. Gdy pies stoi normalnie, z pęciną lekko wysuniętą poza staw biodrowy, wydaje się trochę dłuższy niż jest w rzeczywistości. Stosunek wzrostu do masy ciała powinien być proporcjonalny.
• SZYJA - długa, dobrze umięśniona od karku do nasady czaszki.
• BIODRA - długie, spadziste, szerokie.
• OGON - nisko osadzony, długością sięgający trochę powyżej pęciny. Gruby u nasady, stopniowo zwężający się, zwisający w dół jak rączka staroświeckiej pompy.

• KOŃCZYNY
1. tylne: kość udowa krótsza niż podudzie, staw kolanowy na wysokości 1/3 górnej części tylnej nogi.
2. przednie: grube, masywne. Na pierwszy rzut oka przednie i tylne kończyny powinny robić wrażenie ciężkiego przodu i delikatnego tyłu, jednak przy silnych udach to tył jest najbardziej muskularna częścią ciała. Łapy małe i mocno osadzone na śródręczach i śródstopiach. Chód lekki i sprężysty.
• KLATKA PIERSIOWA - głęboka i eliptyczna, dobrze wysklepiona na górze, zwężająca się ku dołowi.
• RAMIONA - trochę szersze niż klatka piersiowa przy 8 żebrze, łopatka szeroka i płaska, pod kątem 45 stopni lub mniejszym w stosunku do podłoża, pod tym samym kątem, ale w przeciwnym kierunku powinna być kość ramienna, łokcie zaczynają się pod klatką piersiową - kości ramienne niemal równoległe do kręgosłupa.
• PRZEDRAMIONA - tylko trochę dłuższe niż ramiona, silnej kości, dwa razy grubszej od kości śródstopia przy pęcinie.
• GŁOWA - wielkości 2/3 szerokości ramion, o 25% szersza w policzkach niż szyja u podstawy czaszki. Odległość od tyłu głowy do stopu = odległości od stopu do koniuszka nosa. Grzbiet nosa dobrze rozwinięty, pysk pod oczami znacznie szerszy niż u nasady uszu. Kufa prosta, dobrze rozwinięta żuchwa, brak obwisłych warg. Głowa widziana z góry lub z boku wygląda klinowato, z przodu wydaje się okrągła.
• ZĘBY - zgryz nożycowy, kły ściśle zachodzące na siebie przy zamkniętym pysku (górna szczeka za dolną). Kły szerokie przy dziąsłach, zwężające się w kierunku końców. Zęby mocne i zdrowe, bez braków.
• OCZY - widziane z przodu - eliptyczne, z boku - trójkątne. Małe i głęboko osadzone.
• SKÓRA - gruba i luźna, bez fałd. Dobrze dopasowana do psa, fałdy pionowe jedynie na szyi i klatce piersiowej, nawet u psa w dobrej kondycji fizycznej.
• MIĘŚNIE - długie, z przyczepami głęboko w dole kości, daleko poza stawami.
• SIERŚĆ - każdej kombinacji kolorów, krótka i szczeciniasta, z połyskiem.

Zachowanie i charakter

Psy tej rasy są cenione za siłę, waleczność i odporność na ból. Posiadają jednocześnie przy takim zestawie cech zrównoważony temperament. Istnieją osobniki w tej rasie posiadające cechy gameness - niepohamowanie do walki pomimo bólu.(jeśli w obliczu zagrożenia życia wola walki jest silniejsza od woli przetrwania ,mamy do czynienia z wolą zwycięstwa )

Copyright by www.pitbullstrong.eu Wszystkie prawa zastrzeżone.